Bir dize string türünde bir sayıl değer olup bir dizi tek baytlık karakterden oluşur. Yani, olası karakter sayısı 256'dan ibarettir. Bu yüzden PHP Unicode için yerleşik desteğe sahip olamıyor. Dize türünün ayrıntıları belgesine bakınız. 32 bitlik derlemelerde, dize uzunluğu en fazla 2GB (2147483647 bayt) olabilir. string türünde bir sayıl dört şekilde belirtilebilir: tek tırnaklı dize çift tırnaklı dize yorumlu metin (heredoc) yorumsuz metin (nowdoc) Bir dizeyi belirtmenin en basit yolu dizeyi tek tırnak (') imlerinin arasına almaktır. Tek tırnaklı bir dize içinde tek tırnağı sayıl değeriyle kullanmak isterseniz önüne bir tersbölü imi getirmelisiniz (\). Bir tersbölü imini sayıl değeriyle kullanmak isterseniz onun da önüne bir tersbölü imi getirmelisiniz (\\). Tersbölü imini bunlardan başka bir karakterin önünde kullanırsanız, tersbölü imi karakterle birlikte basılır. \r veya \n gibi özel anlamı olan öncelemeler özel anlamı yoksayılarak olduğu gibi basılır. çift tırnak ve yorumlu metin sözdizimlerinin aksine, değişkenler ve özel karakterlerin öncelemleri tek tırnaklı dizelerin içinde kullanıldıklarında yorumlanmazlar. ]]> Eğer bir dize çift tırnak (") içine alınmışsa PHP, aşağıdaki özel karakter öncelemlerini yorumlayacaktır: Öncelem Anlamı \n satırsonu (LF veya ASCII 10 (0x0A)) \r satırbaşı (CR veya ASCII 13 (0x0D)) \t yatay sekme (HT veya ASCII 9 (0x09)) \v düşey sekme (VT veya ASCII 11 (0x0B)) \e escape (ESC veya ASCII 27 (0x1B) \f sayfa ileri (FF veya ASCII 12 (0x0C)) \\ tersbölü \$ dolar imi \" çift tırnak \[0-7]{1,3} Sekizlik: Bu düzenli ifade ile eşleşen dizilim, karakterin sekizlik gösterimi (örn, "\101" === "A") olup bir bayta sığmak için sessizce taşar (örn, "\400" === "\000"). \x[0-9A-Fa-f]{1,2} Onaltılık: Bu düzenli ifade ile eşleşen dizilim, karakterin onaltılık gösterimidir (örn, "\x41" === "A"). \u{[0-9A-Fa-f]+} Unicode: Bu düzenli ifade ile eşleşen dizilim bir Unicode karakter kodu olup, dizeye karakter kodunun UTF-8 gösterimini çıktılar. Kod kaşlı ayraçlarla sarmalanmalıdır (örn, "\u{41}" === "A"). Tersbölü imini bunlardan başka bir karakterin önünde kullanırsanız, tersbölü imi karakterle birlikte basılır. Çift tırnaklı dizelerin en önemli özelliği içerdiği değişkenlerin yorumlanmasıdır. Bu konuda daha ayrıntılı bilgi edinmek için Değişken çözümleme bölümüne bakınız. Bir dizenin sınırlarını belirlemenin üçüncü yolu, yorumlu metin sözdizimidir. Bir yorumlu metin daima <<< karakterleri ile başlar ve hemen ardından bir betimleyici ve bir satırsonu karakteri gelir. Asıl dize satırsonu karakterinden sonra yer alır. Dizgenin sonunu belirtmek üzere dizenin sonuna, baştaki betimleyici konur. Kapanış betimleyicisinin dizeden sonraki satırın başında olması gerekmez. Boşluk veya sekme karakterleriyle girintilenebilir. Bu durumda girinti miktarı dizedeki tüm satırlardan ayıklanır. PHP 7.3.0 öncesinde kapanış betimleyicisinin satırın başında olması gerekirdi. Ayrıca, betimleyici PHP'deki diğer isimlere uygulanan kurallara uygun olmalıdır: Sadece bir harfle veya alt çizgi imi ile başlayabilir; sadece harfler, rakamlar veya alt çizgi imleri içerebilir. &example.outputs.73; Kapanış betimleyicisi, dizedeki tüm satırlardan daha uzun girintilenmişse ParseError istisnası yavrulanır: &example.outputs.73; Kapanış betimleyicisi ve metin girintilenirken sekmeler kullanılabilir, ancak sekmeler ve boşluklar birlikte kullanılmamalıdır. Böyle bir durumda ParseError istisnası yavrulanır. Girinti için sekmeleri ve boşlukları karıştırmak okunabilirliğe zararlı olduğundan bu kısıtlamaya gidilmiştir. &example.outputs.73; Kapanış betimleyicisinin noktalı virgül ve satırsonu ile sonlandırılması gerekmez. Örneğin PHP 7.3.0 ve sonrasında aşağıdaki gibi bir kod çalışır: &example.outputs.73; string(11) "a b c" [1] => string(5) "d e f" } ]]> Kapanış betimleyicisi satırın hemen başındaysa başka bir sözcüğün parçası olup olmadığında bakılmaksızın kapanış betimleyici olarak ele alınır ve ParseError istisnasına sebep olur. &example.outputs.73; Bu sorundan kaçınmak için basit bir kurala uymak yeterlidir: betimleyiciyi metin gövdesi içinde görünenlerden seçme.. PHP 7.3.0 öncesinde, kapanış betimleyicisinin bulunduğu satırda betimleyicinin hemen ardına konan muhtemel bir noktalı virgül (;) dışında hiçbir karakter bulunmaması çok önemli olup buna özellikle dikkat etmelisiniz. Yani, betimleyici özellikle girintilenmemeli; noktalı virgülden önce ve sonra herhangi bir boşluk karakteri bulunmamalıdır. Ayrıca, kapanış betimleyicisinden hemen önce gelen karakterin yerel işletim sistemine özgü satırsonu karakteri olması çok önemlidir. Bu karakter Unix ve macOS için \n'dir. Kapanış betimleyicisinden (ve olası noktalı virgül karakterinden) sonraki karakter de böyle bir satırsonu karakteri olmalıdır. Eğer bu kurallara uyulmaz ve kapanış betimleyicisinin etrafı temiz tutulmazsa kapanış betimleyicisi algılanamayacağından PHP kapanış betimleyicisini aramaya devam edecektir. Eğer dosyanın sonuna kadar uygun bir kapanış betimleyicisi bulunamazsa son satırda bir çözümleme hatası oluşacaktır. Yorumlu metinler sınıf özelliklerini ilklendirmek için kullanılamazlar. PHP 5.3'ten beri bu sınırlama sadece değişken içeren yorumlu metinler için geçerlidir. Bunun yerine yorumsuz metinler kullanılabilir. ]]> ]]> Değişken içeren yorumlu metinler sınıf özelliklerini ilklendirmek için kullanılamaz. Yorumlu metinler tıpkı çift tırnaklı dizeler gibi davranırlar. Yorumlu metin çift tırnaklar arasına alınmaz ve metin içindeki çift tırnak imlerinin tersbölü ile öncelenmesi gerekmez, ancak yukarıda çift tırnaklı dizeler için belirtilen öncelem kodları kullanılabilir. Değişkenler yorumlanır, fakat yorumlanan metin içinde yer alan karmaşık değişkenler ifade edilirken dizelerde dikkate alınması gerekenler yorumlu metinlerde de dikkate alınmalıdır. foo = 'Foo'; $this->bar = array('Bar1', 'Bar2', 'Bar3'); } } $foo = new foo(); $name = 'Kimimben'; echo <<foo basmak. Şimdi {$foo->bar[1]} basıyorum. Bu büyük 'A' basmalı: \x41\n EOT; ?> ]]> &example.outputs; Ayrıca işlev bağımsız değişkeninde veri aktarırken de yorumlu metin kullanılabilir: ]]> Statik değişkenleri ve sınıf özelliklerini veya sabitlerini yorumlu metin sözdizimini kullanarak ilklendirmek mümkündür: ]]> Yorumlu metinlerin açılış betimleyicisi seçimlik olarak çift tırnaklarla kapatılabilir: ]]> Yorumlu metinlerin çift tırnaklı dizelere karşılık gelmesi gibi yorumsuz metinler de tek tırnaklı dizelere karşılık gelir. Yorumsuz metinler de yorumlular gibi belirtilir ama, yorumsuz metin içinde çözümleme yapılmaz. Yorumsuz metinler, PHP kodlarını veya büyük metin bloklarını herhangi bir önlem almaksızın içine yerleştirmek için elverişlidirler. Belirtilen metin bloğunun çözümlenmemesinden dolayı SGML'nin <![CDATA[ ]]> oluşumu ile benzer özelliklere sahiptir. Yorumsuz metin de yorumlu metindeki <<< dizesini kullanır fakat betimleyicisi tek tırnak içine alınır; yani, şuna benzer: <<<'EOT'. Yorumlu metin için geçerli tüm diğer kurallar yorumsuz metin için de geçerlidir; özellikle de kapanış betimleyici ile ilgili olanlar. &example.outputs; foo = 'Foo'; $this->bar = array('Bar1', 'Bar2', 'Bar3'); } } $foo = new foo(); $name = 'Kimimben'; echo <<<'EOT' İsmim "$name" ve işim $foo->foo basmak. Artık {$foo->bar[1]} basıyorum. Bu büyük 'A' basmalı: \x41 EOT; ?> ]]> &example.outputs; foo basmak. Artık {$foo->bar[1]} basıyorum. Bu büyük 'A' basmalı: \x41]]> ]]> Bir dize çift tırnaklar arasında veya bir yorumlu metin olarak belirtilmişse içindeki değişkenler çözümlenir. İki sözdizimi türü vardır: Biri basit, diğeri karmaşık. Basit sözdizimi en çok kullanılanı ve elverişli olanıdır; bir değişken, bir dizi değeri veya bir nesne özelliğini bir dize içinde en az çabayla kullanmayı sağlar. Karmaşık sözdizimi ifadeyi sarmalayan kaşlı ayraçlar biçiminde kendini gösterir. Çözümleyici, bir dolar imine ($) rastlandığında, geçerli bir değişken ismi oluşturmak için alabildiği bütün dizecikleri açgözlülükle toplar. Değişken isminin kaşlı ayraçlar arasına alınması ismin sonunun açıkça belirtilmesini sağlar. ]]> &example.outputs; Bir dizi indisi veya bir nesne özelliği de benzer şekilde çözümlenebilir. Dizi indislerinde indis sonunu, kapayan köşeli ayraç (]) belirler. Aynı kural, basit değişkenler olarak nesne özelliklerine de uygulanır. "purple"); echo "He drank some $juices[0] juice.".PHP_EOL; echo "He drank some $juices[1] juice.".PHP_EOL; echo "He drank some $juices[koolaid1] juice.".PHP_EOL; class people { public $john = "John Smith"; public $jane = "Jane Smith"; public $robert = "Robert Paulsen"; public $smith = "Smith"; } $people = new people(); echo "$people->john drank some $juices[0] juice.".PHP_EOL; echo "$people->john then said hello to $people->jane.".PHP_EOL; echo "$people->john's wife greeted $people->robert.".PHP_EOL; echo "$people->robert greeted the two $people->smiths."; // Won't work ?> ]]> &example.outputs; PHP 7.1.0 ve sonrasında negatif sayısal indisler desteklenir. ]]> &example.outputs; Bunlardan daha karmaşık herşey için karmaşık sözdizimini kullanmalısınız. Buna karmaşık denmesinin sebebi sözdiziminin karmaşıklığı değil, karmaşık ifadelerin kullanımını mümkün kılmasıdır. Herhangi bir sayıl değer, dizi elemanı veya nesne özelliği bir dize içinde bu sözdizimi ile yer alabilir. İfade dize dışındaki gösterimiyle yazılıp { ve } arasına alınır. { öncelenemeyeceğinden bu sözdizimi sadece $ iminin { iminin hemen ardında yer aldığı durumlarda tanınır. {\$ kullanımı {$ imlerinin kendilerinin alınmasıyla sonuçlanır. Bazı örnekler: width}00 santimetre uzunluktadır."; // Çalışır, tırnaklı anahtarlar sadece kaşlı ayraç sözdizimi kullanılarak çalışır echo "Bu çalışır: {$arr['key']}"; // Çalışır echo "Bu çalışır: {$arr[4][3]}"; // $foo[bar] bir dize dışında neden yanlışsa bu da o yüzden yanlıştır. // PHP önce foo adında bir sabit arar, bulamazsa hata oluşur. // Sabit bulunursa, değeri (foo'nun kendisi değil) dizi indisinde kullanılır. echo "Bu yanlış: {$arr[foo][3]}"; // Çalışır. Çok boyutlu dizileri dizelerin içinde kullanılırken, // dizileri daima kaşlı ayraçlar arasına alın. echo "Bu çalışır: {$arr['foo'][3]}"; // Çalışır. echo "Bu çalışır: " . $arr['foo'][3]; echo "Bu da çalışır: {$obj->values[3]->name}"; echo "$name adlı değişkenin değeri: {${$name}}"; echo "Adı getName() işlevinin dönüş değeri olan değişkenin değeri: {${getName()}}"; echo "Adı \$object->getName() yönteminin dönüş değeri olan değişkenin değeri: {${$object->getName()}}"; // Çalışmaz, çıktısı: This is the return value of getName(): {getName()} echo "This is the return value of getName(): {getName()}"; // Çalışmaz, çıktısı: C:\folder\{harika}.txt echo "C:\folder\{$şahane}.txt" // Çalışır, çıktısı: C:\folder\harika.txt echo "C:\\folder\\{$şahane}.txt" ?> ]]> Bu sözdizimini kullanan dizeler içindeki değişkenler üzerinden de sınıf özelliklerine erişmek mümkündür. $bar}\n"; echo "{$foo->{$baz[1]}}\n"; ?> ]]> &example.outputs; {$} içindeki işlev ve yöntem çağrılarından, statik sınıf değişkenlerinden ve sınıf sabitlerinden erişilen değer, dizenin tanımlandığı etki alanındaki bir değişkenin ismi olarak yorumlanır. Kaşlı ayraçların tek başına kullanımı ({}), statik sınıf değişkenlerinin veya sınıf sabitlerinin değerlerine veya işlev ve yöntemlerin dönüş değerlerine erişim için kullanılmaz. ]]> Dizgelerin içindeki karakterlere, dizilerin köşeli ayraçları arasında karakterin dizinin başlangıcından itibaren (ilk karakterin indisi sıfır olmak üzere) kaçıncı karakter olduğu belirtilerek ($dize[42] gibi) erişilebilir veya o karakterde değişiklik yapılabilir. Dizgeler bu nedenle bir karakter dizisi olarak düşünülür. 1 karakterden fazlasını elde etmek veya yer değiştirmek isterseniz substr ve substr_replace işlevlerini kullanabilirsiniz. PHP 7.1.0 ve sonrasında, negatif dize başlangıçları da desteklenmektedir. Öncesinde, bunların okunması boş bir dizeyle ve E_NOTICE çıktılanmasıyla, yazılması ise dizenin olduğu gibi bırakılması ve E_WARNING çıktılanması ile sonuçlanırdı. PHP 8.0.0 öncesinde, dizge karakterlerine ayrıca $str{42} biçeminde kaşlı ayraçlar kullanılarak da erişilebiliyordu. Bu tür kaşlı ayraç kullanımı PHP 7.4.0 itibariyle önerilmemekte olup PHP 8.0.0 ve sonrasında desteklenmemektedir. Karakter indisi olarak dizenin uzunluğundan büyük bir değer belirtmek, dizenin sonuna boşlukların eklenmesine sebep olur. Tamsayı olmayan indis değerleri tamsayıya dönüştürülür. Kuraldışı indis belirtimi E_WARNING'e sebep olur. Atanmış bir dizenin sadece ilk karakteri kullanılır. PHP 7.1.0 ve sonrasında, boş dize ataması ölümcül hata ile sonuçlanır. Evvelce, bir NULL bayt atanırdı. Dahili olarak, PHP dizeleri bayt dizileridir. Sonuç olarak, dizi ayraçları kullanarak bir dizeye erişmek ve değişklik yapmak, çok baytlı gösterimde güvenli değildir. Bu işlem dizelere sadece ASCII gibi tek baytlık kodlamalarda yapılmalıdır. PHP 7.1.0 ve sonrasında, boş dize üzerinde boş indis işleci kullanımı ölümcül hataya yol açar. Evvelce, boş dize sessizce bir diziye dönüştürülürdü. ]]> Dizi başlangıçları ya tamsayı ya da tamsayı benzeri dize olmalıdır, aksi takdirde bir uyarı yavrulanır. ]]> &example.outputs; Dize değişmezleri içindeki karakterlere [] veya {} kullanılarak erişilebilir. {} sözdizimini kullanarak dize değişmezleri içindeki karakterlere erişim PHP 7.4'te kullanımdan kaldırılmıştır. PHP 8.0'da ise tamemen kaldırılmıştır. Dizgeler '.' (nokta) işleci kullanılarak ardarda eklenebilir. '+' (toplama) işlecinin bu amaçla kullanımının yararsız oluşuna dikkat ediniz. Daha ayrıntılı bilgi edinmek için Dizge İşleçleri belgesine bakınız. Dizgelerde değişiklik yapmak için çok sayıda yararlı işlev mevcuttur. Genel işlevler için Dize İşlevlerine, ileri düzey bul ve değiştir işlevselliği için Perl uyumlu düzenli ifade işlevlerine bakınız. Ayrıca, URL dizeleri için işlevler ve dizeleri şifrelemek veya şifrelerini çözmek için Sodium ve Hash işlevleri vardır. Son olarak, karakter türü işlevlerine de bakabilirsiniz. Bir değer bir dizeye (string) tür çarpıtması veya strval işleviyle dönüştürülür. Bir dizenin gerekli olduğu ifade bağlamlarında dizeye dönüşüm otomatik olarak gerçekleşir. Bu genellikle, echo veya print işlevleri kullanılırken veya bir değişken bir dize ile karşılaştırılırken gerçekleşir. Aşağıdakilere, Türler ve Tür Dönüşümü bölümlerinde daha ayrıntılı değinilmiştir. Ayrıca, settype işlevine de bakabilirsiniz. bool türündeki &true; değeri string türündeki "1" değerine dönüştürülür. bool türündeki &false; değeri string türündeki "" değerine (boş dizeye) dönüştürülür. Bu şekilde, bool ve string değerler arasında her iki yönde de dönüşüm yapılabilmektedir. integer veya float türünde bir değerin string türüne dönüşümü sayının dizesel gösterimiyle (üstel gösterim dahil) sonuçlanır. Kayan noktalı sayılar üstel gösterim kullanılarak dönüştürülebilir (4.1E+6 gibi). PHP 8.0.0 itibariyle, ondalık nokta karakteri daima noktadır ("."). PHP 8.0.0 öncesinde betiğin çalıştığı yerele (LC_NUMERIC) özgüdür. Bakınız: setlocale işlevi. Diziler daima "Array" dizesine dönüştürülür; bundan dolayı echo ve print bir dizinin içeriğini kendiliklerinden gösteremezler. Tek bir dizi elemanını görüntüleyebilmek için echo $arr['foo'] gibi bir oluşum kullanınız. İçeriğin tamamının görüntülenebilmesiyle ilgili ipuçları için aşağıya bakınız. object türleri string türüne dönüştürmek için __toString sihirli yöntemi kullanılmalıdır. resource türler daima "Resource id #1" benzeri bir dizeye dönüştürülürler; buradaki 1, özkaynağa PHP tarafından çalışma anında atanan eşsiz bir sayıdır. Bu dizenin tam yapısı değişikliğe konu olduğundan güvenilmemelidir ve değişime tabi tutulmalıdır. Çalıştırılan bir betiğin (bir sayfa isteği veya CLI işlemi) ömrü boyunca, belirli bir özkaynak için daima benzersiz olacak ve yeniden kullanılabilir olmayacaktır. Özkaynağın türünü öğrenmek için get_resource_type işlevini kullanınız. &null; daima boş bir dizeye dönüştürülür. Yukarıda bahsedildiği gibi, bir diziyi, nesneyi veya özkaynağı doğrudan dönüştürmek, bunların değerleri hakkında işe yarar hiçbir bilgi sağlamaz. Bu tür içerikleri daha verimli şekilde incelemek isterseniz print_r ve var_dump işlevlerine bakınız. Çoğu PHP değeri kalıcı olarak saklamak amacıyla dizelere dönüştürülebilir. Bu yönteme dizeleştirme adı verilir ve serialize işlevi tarafından gerçekleştirilir. PHP'de string türü bir bayt dizisi ve tampon uzumlığunu belirten bir tamsayı olarak gerçeklenmiştir. Bu baytların nasıl karakterlere dönüştüğü hakkında bir bilgiye sahip değildir, bu görev yazılımcıya bırakılmıştır. Bir dizeyi oluşturan değerlerle ilgili bir sınırlama yoktur. Özellikle 0 değerli baytlara (NUL baytlar) dizenin her yerinde izin verilir. (Bununla birlikte, bu kılavuzda "ikil olarak güvenli" olmadığı belirtilen bir kaç işlev, dizeleri, NULL baytından sonra verileri yok sayan kitaplıklara dağıtabilir.) string türünün bu doğası, PHP'de neden ayrı bir bayt türünün olmadığını açıklar; bu rolü dizeler üstlenir. Örneğin metin veri döndürmeyen işlevler, ham veriyi bir ağ soketinden okuyup yine de dize döndürecektir. PHP dizelere belli bir karakter kodlaması dayatmaz, dizelerin nasıl baytlara dönüştüğü merak edilebilir. Örneğin, "á" dizesi "\xE1" (ISO-8859-1), "\xC3\xA1" (UTF-8, C form), "\x61\xCC\x81" (UTF-8, D form) olarak mı yoksa olası başka bir gösterime göre mi kodlanacak? Bunun yanıtı, betiğin karakter kodlaması neyse ona göre karakterler kodlanır, olacaktır. Bu bakımdan, betik örneğin ISO-8859-1'de yazılmışsa dize de ISO-8859-1'de kodlanacaktır. Ancak, Zend Çokbaytlılık etkinse bu uygulanmaz; bu durumda betik keyfi bir kodlamada (açıkça belirtilmiş veya algılanmış olabilir) yazılabilir ve ardından belli bir dahili kodlamaya (dizeler için kullanılacak kodlama) dönüştürülebilir. Betiğin kodlanmasında (veya dahili kodlamada, Zend Çokbaytlılık etkin olmalıdır) bazı kısıtlamalar olduğunu unutmayın. Bu hemen hemen her zaman, bu kodlamanın UTF-8 veya ISO-8859-1 gibi ASCII'nin uyumlu bir üst kümesi olması gerektiği anlamına gelir. Bununla birlikte, büyük/küçük harf durumlarında aynı bayt değerlerinin kullanılabildiği durum bağımlı kodlamaların sorunlu olabileceğini unutmayın. Şüphesiz, kullanışlı olmak noktasında, metinler üzerinde çalışan işlevler dizenin nasıl kodlanacağına ilşkin bazı varsayımlarda bulunabilir. Ne yazık ki, işlevler arasında bu konuda çok farklı varsayımlar mevcuttur: Bazı işlevler dizenin tek baytlı bir kodlamayla kodlanacağını varsayar, fakat bu baytları belli karakterlere yorumlama gereği duymazlar. substr, strpos, strlen ve strcmp işlevleri bu durumdadır. Bu işlevlerin bellek tamponlarında, yani baytlar ve bayt adresleriyle çalıştıkları için böyle oldukları düşünülebilir. Diğer bir işlev grubu, dizgenin kodlamasının aktarıldığını ya da bir öntanımlı kodlamanın olduğunu varsayar. mbstring eklentisindeki işlevler ve htmlentities böyledir. Bir başka işlev grubu geçerli yereli kullanır (bak setlocale), fakat bayt bayt çalışır. Son grup, dizenin belli bir kodlamayı, normal olarak UTF-8 kullandığını varsayar. intl ve PCRE eklentilerindeki işlevlerin çoğu böyledir (PCRE eklentilerindeki işlevlerde sadece u değiştircisi kullanıldığında). Sonuç olarak, Unicode kullanarak doğru programların yazılması, çalışmayan ve büyük olasılıkla verileri bozacak işlevlerden itinayla kaçınmaya ve bunun yerine doğru davranan, genellikle intl ve mbstring eklentilerindeki işlevleri kullanmaya bağlıdır. Bununla birlikte, Unicode kodlamaları işleyebilen işlevleri kullanmak sadece başlangıçtır. Dilin sağladığı işlevler ne olursa olsun, asıl olan Unicode belirtimini bilmektir. Örneğin, sadece büyük ve küçük harfler olduğunu varsayan bir yazılım yanlış kabul yapıyor demektir.